احمت كايا

Kendine iyi bak yanyana geçen geceler unutulup gider mi acılar birden biter mi bir bebek özleminde seni aramak varya bu hep böyle böyle gidermi suya hasret çöllerde beyaz güller biter mi dikenler göğü deler mi bir menekşe kokusunda seni aramak varya bu hep böyle böyle gider mi kendine iyi bak beni düşünme su akar yatağını bulur kendine iyi bak beni düşünme su akar yatağını bulur içimdeki fırtına kör kurşunla diner mi kavgalar kansız biter mi bir mavz

Karanlikta Akşam Olur Karanlıklar çökende Devriyeler Adım Adım Gezen De Kar Kaplamış Solmuş Güller Gören De Sarılıp Dallarına öpesim Gelir San Ki Gökten Kar Yerine Kan Yağıyor Kar Altında üşümüş Bir çocuk Ağlıyor Yaşlı Gözler Ile Bana Bakıyor Akan Gözyaşını Içesim Gelir İşte Böyle Karanlıklar çökende Devriyeler Adım Adım Gezen De Yar Uykuda Ben Yine Pencerem De Doğacak Güneşi Göresim Gelir

Kim Susturabilir Bizim Türkümüzü Kim susturabilir bizim türkümüzü kim Biz ki bu hasreti semahların seyrinden alıp gelmişiz Biz ki onu sitemkar anaların kirpiğinden derlemişiz Süzülsün de acının derin izler bıraktığı gül yanaklardan Yere dökülsün istememişiz Bizim türkümüzü rüzgar söyler her gece Ay vurdukça parıldar gün doğdukça hız alır Nevroz ateşleriyle sağaltarak çırpınan yarasını Can havliyle kardaş Kan içinde bir kartal gibi vadilere saldırır Türkülere ilişmeyin Türküler nehird

Katlime Ferman Bir yürüyüş eylediler sabahtan Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy Bir yürüyüş eylediler sabahtan Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy Dayan dizlerim dayan Ağla gözlerim ağla Namlu puşt olmuş at ayağı puşt Dayan dizlerim dayan Ağla gözlerim ağla Namlu puşt olmuş at ayağı puşt Vay anam vay vay Bu belalı başınnan ben nere gidem Vay anam vay vay Bu belalı başınnan kime ne diyem Ya derdime derman ya derdime derman Ya derdime derman ya katlime ferman Of anam of of

Korkarim Gençlimi kimse bilmez Sakallarımdan çocuk kokusu Ağzımdan ay ışığı fışkırır benim Ceketimi yağmurlara astığımdan beri Tehlikeli şiir okur Dünyaya sataşırım ben Güzüm baharlara Yüzüm yağmurlara Hüznüm dağlara küs Gözüm sabahlara Ömrüm topraklara Hüznüm dağlara küs Geceden karanlık sebebim Geceden mülteci kederim Korkarım dönmez yüreğim Korkarım güzelim korkarım Beni soracaklar Beni bulacaklar Beni yoracaklar yar Beni tutacaklar Beni yakacaklar Bana

Kalan Kalır Vur sırtına vur sırtına Dostun oldum vur sırtına Madem ki ben kaldıramam Derdimi al vur sırtına Duman kalır duman kalır Ocak tüter duman kalır Ben yanarım hiç tükenmem Benden sonra duman kalır Kalan kalır kalan kalır Giden gider kalan kalır Ben giderim geri gelmem Benden sonra kalan kalır Ah ne fayda ah ne fayda Kefen beyaz ha ne fayda Bir hayına yaş dökersin Kadrin bilmez ah ne fayda Meydan kalır meydan kalır Yiğit ölmez meydan kalır Yere vurma ha

Karwan Kanî diherikîn Û karwan diçû Tişt nema li dû Hêvî ar û dû Û bayê gerok Ji xew rakirin Bîrhatinên kûr Çavên te yî girî Lêvên te yî gezo ax ax Karwan diçe zû Şarê min î dûr Bêje bav û dê Yara çav li rê Ezê bêm bêm û bêm Wê bête ew roj

Kara Yazı Geçmedi yare sözümüz Yollarda kaldı gözümüz Yere sürüldü yüzümüz Böyleymiş kara yazımız Çiçekler açılmaz oldu Pınarlar içilmez oldu Yar bize gülmez oldu Böyleymiş kara yazımız Yalnız ona yar demiştik Onda bir şey var demiştik O bizi anlar demiştik Böyleymiş kara yazımız Hey gönül gene bu gece Kederim geceden yüce Gel susalım beraberce Böyleymiş kara yazımız

Kaçak Ve Anne Uçtum ateş üstüne Dağlansın diye sızım Sorma halim ne olur Yoruldum anlamsızım Yağmur doldu içime Açım sigarasızım Uyuyor musun anne Ben geldim vefasızın Suç oldu suç üstüne Her şarkım her yazım Vuruştum türkülerle Kanla beslendi sazım Bir rüzgarın önünde Kaçağım kuralsızım Duyuyor musun anne Yalnızım çok yalnızım Ah dağılsam dizine Uyusam doymaksızın Sabah olmasa gece Kaçmasam dermansızım Sür beni gül yüzüne Gitsem de kalsın s

Kendine iyi bak yanyana geçen geceler unutulup gider mi acılar birden biter mi bir bebek özleminde seni aramak varya bu hep böyle böyle gidermi suya hasret çöllerde beyaz güller biter mi dikenler göğü deler mi bir menekşe kokusunda seni aramak varya bu hep böyle böyle gider mi kendine iyi bak beni düşünme su akar yatağını bulur kendine iyi bak beni düşünme su akar yatağını bulur içimdeki fırtına kör kurşunla diner mi kavgalar kansız biter mi bir mavz

Karanlikta Akşam Olur Karanlıklar çökende Devriyeler Adım Adım Gezen De Kar Kaplamış Solmuş Güller Gören De Sarılıp Dallarına öpesim Gelir San Ki Gökten Kar Yerine Kan Yağıyor Kar Altında üşümüş Bir çocuk Ağlıyor Yaşlı Gözler Ile Bana Bakıyor Akan Gözyaşını Içesim Gelir İşte Böyle Karanlıklar çökende Devriyeler Adım Adım Gezen De Yar Uykuda Ben Yine Pencerem De Doğacak Güneşi Göresim Gelir

Kim Susturabilir Bizim Türkümüzü Kim susturabilir bizim türkümüzü kim Biz ki bu hasreti semahların seyrinden alıp gelmişiz Biz ki onu sitemkar anaların kirpiğinden derlemişiz Süzülsün de acının derin izler bıraktığı gül yanaklardan Yere dökülsün istememişiz Bizim türkümüzü rüzgar söyler her gece Ay vurdukça parıldar gün doğdukça hız alır Nevroz ateşleriyle sağaltarak çırpınan yarasını Can havliyle kardaş Kan içinde bir kartal gibi vadilere saldırır Türkülere ilişmeyin Türküler nehird

Katlime Ferman Bir yürüyüş eylediler sabahtan Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy Bir yürüyüş eylediler sabahtan Ilgıt ılgıt kan gidiyor loy loy Dayan dizlerim dayan Ağla gözlerim ağla Namlu puşt olmuş at ayağı puşt Dayan dizlerim dayan Ağla gözlerim ağla Namlu puşt olmuş at ayağı puşt Vay anam vay vay Bu belalı başınnan ben nere gidem Vay anam vay vay Bu belalı başınnan kime ne diyem Ya derdime derman ya derdime derman Ya derdime derman ya katlime ferman Of anam of of

Korkarim Gençlimi kimse bilmez Sakallarımdan çocuk kokusu Ağzımdan ay ışığı fışkırır benim Ceketimi yağmurlara astığımdan beri Tehlikeli şiir okur Dünyaya sataşırım ben Güzüm baharlara Yüzüm yağmurlara Hüznüm dağlara küs Gözüm sabahlara Ömrüm topraklara Hüznüm dağlara küs Geceden karanlık sebebim Geceden mülteci kederim Korkarım dönmez yüreğim Korkarım güzelim korkarım Beni soracaklar Beni bulacaklar Beni yoracaklar yar Beni tutacaklar Beni yakacaklar Bana

Kalan Kalır Vur sırtına vur sırtına Dostun oldum vur sırtına Madem ki ben kaldıramam Derdimi al vur sırtına Duman kalır duman kalır Ocak tüter duman kalır Ben yanarım hiç tükenmem Benden sonra duman kalır Kalan kalır kalan kalır Giden gider kalan kalır Ben giderim geri gelmem Benden sonra kalan kalır Ah ne fayda ah ne fayda Kefen beyaz ha ne fayda Bir hayına yaş dökersin Kadrin bilmez ah ne fayda Meydan kalır meydan kalır Yiğit ölmez meydan kalır Yere vurma ha

Karwan Kanî diherikîn Û karwan diçû Tişt nema li dû Hêvî ar û dû Û bayê gerok Ji xew rakirin Bîrhatinên kûr Çavên te yî girî Lêvên te yî gezo ax ax Karwan diçe zû Şarê min î dûr Bêje bav û dê Yara çav li rê Ezê bêm bêm û bêm Wê bête ew roj

Kara Yazı Geçmedi yare sözümüz Yollarda kaldı gözümüz Yere sürüldü yüzümüz Böyleymiş kara yazımız Çiçekler açılmaz oldu Pınarlar içilmez oldu Yar bize gülmez oldu Böyleymiş kara yazımız Yalnız ona yar demiştik Onda bir şey var demiştik O bizi anlar demiştik Böyleymiş kara yazımız Hey gönül gene bu gece Kederim geceden yüce Gel susalım beraberce Böyleymiş kara yazımız

Kaçak Ve Anne Uçtum ateş üstüne Dağlansın diye sızım Sorma halim ne olur Yoruldum anlamsızım Yağmur doldu içime Açım sigarasızım Uyuyor musun anne Ben geldim vefasızın Suç oldu suç üstüne Her şarkım her yazım Vuruştum türkülerle Kanla beslendi sazım Bir rüzgarın önünde Kaçağım kuralsızım Duyuyor musun anne Yalnızım çok yalnızım Ah dağılsam dizine Uyusam doymaksızın Sabah olmasa gece Kaçmasam dermansızım Sür beni gül yüzüne Gitsem de kalsın s